Freitag, 29. März 2013

Vasil Tabaku: POEZI PËR KOSOVËN

TË  PUTH KOSOVA IME
 
E dua Kosovën
E dua
dhimbjen e sajë prej guri
E dua
driten  prej ënderrash
Ndërsa buron
mbi shpresën tonë të përgjakur...
Kosovë,
ti dashuria dhe dhimbja ime
praj ajri, drite dhe qiejesh,
hedhur mbi supet e mi
si balada zjarri .
Kosovë
ti dashuria
dhimbja ime prej shiu
dhe rrufeshë përveluese.
Mbi malet e bardhë
si aedë popullor.
 ku këga mbetet lart
si një aureolë dielli
Të puth Kosova ime
Ti zemra ime.
Dashuria ime.
Dhimbja ime
Malli im,
Mëngjesi,
mesdita
dhe mbrëmja ime e fundit....
 
Tirane   mars 2008
 

 

Përtej vdekjes


Kosova ime
Unë pash 
Si digjej fjala
Zjarret të ngrinin në horizont
Si diej  të ftohtë akulli
Zërat e akullt ecin në rrugë
Statujat e munguara
midis njerëzve statuja.
Bota
Lexonte heshtjen
Me zë të lart…
Me buzëqeshjen ndër duar
Kosova
Me varret më të bukur se shtëpitë,
Mermerit ngadale..
Ju të vdekur të gjallë
Për ku nxitoni?
Përtej vdekjes
Matan jetës
Kush mund t!ju presë…?
Nga vini ju të gjallëvdekur
Me ecjen
 e thyer, me fjalën e vrarë
Ju të vdekur të gjallë
Mbështjellë me qefinin e heshtjes sonë?
 
Prishtine  korrik, 2008
 
 
 

Bashkëkohore


Vështroj zogun
si digjet i dehur
në këngën e vet
Ndër duar
mbaj rruzujt përvëlues të lotëve…
Kam fjetur
në shtratin e dhimbjes
mbi xhamat e thyer të heshtjes…
KOSOVA për mua
ende mbetet një fjalë e palexuar…
Eshte ende e palexuar dhimbja fisnike
Dhe  emrat e martireve te KOSOVËS
Të palexuar janë
Zërat e fëmijëve në  agun I lirisë
Është ende i palexuar
Zjarri i shpirtit te KOSOVËS…
   
Janar  2009
 
 
 
 
Baladë Kosovare
 
Shpirti im
n jë tufë zjarresh
nëpër muzgun e trishtuar.
Zog i vrarë
regëtinë
zemra e kafshuar…
KOSOVË
Kaprollja e bukur e BALLKANIT,
për ty
dhe tërë errësirsn tënde
Kam në dorë
një qiri të ndezur.
Digjen gishtat e mi
ndizen shpresat…
Mbase ndrijnë ca çaste…
 
 
 
Ajkuna vajton Omerin
   
Shtator heshtjeje
Kam ndalur
Mbi bjehsket e KOSOVES …
Mbi qerpikët  e gjatë
Hëna
Ka mbetur si krah pëllumbi  
Ngatërruar nëpër degë…
 
Poshtë degëve lëvizëse
Bie shi…
Me retë e zeza 
Ka mbështjellë flokët e bukura,
me një copë qiell
Ajkuna  
Fshin lotët  e derdhur për Omerin
 
Vetëtimat
Ka varur në qafë
Me yjet si gurë të çmuar.
 
Dhimbja
Malet ka mbuluar tej e ndanë
E sinqertë si dëbora
E ftohtë si bryma…
   
Gjakove , shtator 2009

Keine Kommentare:

Kommentar posten